آخرالزمانی داستان ما کمک می کند تا مقابله با اضطراب از بیماری همه گیر کوروناویروس

نقاب مردم ایستاده شش فوت از هم جدا. قفسه های خالی در سوپر مارکت. بدون فرزند در نزد خارج از مدرسه در زنگ تفریح.

این تحولات اجتماعی ناشی از COVID-19 تداعی محبوب بسیاری از dystopian یا آخرالزمانی کتاب و فیلم. جای تعجب نیست که COVID-19 بحران فرستاده است بسیاری از مردم با عجله به داستان در مورد بیماری های مسری. کتاب و فیلم در مورد بیماری های همه گیر باید مشخصی در محبوبیت بیش از چند هفته گذشته: گیر در منزل خود منزوی, بسیاری از مردم در حال چیدن رمان مانند استفان کینگ “ایستاده” و یا جریان فیلم مانند استیون سودربرگ را “سرایت”.

تبلیغات:

سال 2011 فیلم “سرایت” به نظر می رسد در گسترش یک ویروس مرگبار است.

هنوز هیچ کس به نظر می رسد به طور کامل به توافق برسند چرا خواندن کتاب و یا تماشای فیلم در مورد آخرالزمانی بیماری های همه گیر احساس جذاب در طول یک بحران واقعی با واقعی بیماری مسری. برخی از خوانندگان ادعا می کنند که سرایت داستانی راحتی فراهم می کند اما دیگران استدلال می کنند مخالف است. هنوز هم بیشتر نیست کاملا مطمئن شوید که چرا آنها این روایات احساس بسیار قانع کننده است. بدون در نظر گرفتن داستان در مورد بیماری های همه گیر تماس بگیرید و به آنها همه یکسان است.

تبلیغات:

بنابراین آنچه که دقیقا می کند و همه گیر داستان ارائه خوانندگان ؟ من دکترای پژوهش در بیماری مسری در ادبیات یک پروژه است که من نیاز به قرعه کشی از هر دو مطالعات ادبی و سلامت, علوم انسانی, به من آموخته است که یک بیماری مسری است که همیشه هر دو پزشکی و یک روایت رویداد.

هنر بازتاب زندگی

بیماری های همه گیر ما را بترساند تا حدودی به دلیل تبدیل آنها, دیگر, کمتر, بتن, ترس, در مورد جهانی شدن فرهنگی و جامعه هویت ملموس تهدید. نمایندگی از بیماری های مسری اجازه می دهد تا نویسندگان و خوانندگان این فرصت را برای کشف غیر پزشکی ابعاد از نگرانی های مرتبط با بیماری مسری.

تبلیغات:

همه گیر داستان را ارائه نمی کند خوانندگان نبوی نگاه به آینده بدون در نظر گرفتن آنچه برخی ممکن است فکر می کنم. به جای روایت در مورد بیماری مسری نگه دارید تا آینه به ما عمیق ترین inchoate نگرانی در مورد ما حاضر و کاوش های مختلف ممکن است پاسخ به کسانی که از ترس.

ایستگاه یازده

تبلیغات:

یک رمان است که رشد در محبوبیت بیش از چند هفته گذشته است که امیلی سنت جان مندل را “ایستگاه یازده.” مندل رمان به دنبال یک گروه از شکسپیر بازیگران تور یک پست-چشم انداز های آخرالزمانی در آمریکای شمالی نابود بیماری مسری.

مندل رمان به عنوان یک آزمون مورد برای درک فرهنگی در پاسخ به COVID-19. از زمان همه گیر تیز نگرانی در مورد بی ثباتی نسبی در جوامع ما (همراه با نما یک تهدید فوری برای سلامتی ما البته).

پوشش “ایستگاه یازده” ادعا می کند که متن منحصر به فرد مربوط به COVID-19 وضعیت. این پاسخ رفتار مندل رمان که از طریق آن پیش بینی کرد چه اتفاقی می افتد به عنوان یک نتیجه از COVID-19 بحران است. برخی از رسانه های خبری و حتی تماس با رمان “یک مدل برای چگونه ما می تواند پاسخ” به یک آخرالزمانی بیماری همه گیر.

تبلیغات:

این مورد است. “ایستگاه یازده” تساوی از ادبیات آخرالزمانی یک فرم روایت است که به ما می گوید بیشتر در مورد در حال حاضر نسبت به آینده است. مندل خودش را به نام “ایستگاه یازده” بیشتر “نامه ای عاشقانه به جهان ما خودمان را پیدا کنید در” از یک کتاب راهنما برای یک پست آخرالزمانی آینده در واقع مندل خودش علنا پیشنهاد کرد که رمان او است نه ایده آل مواد خواندن برای حال حاضر است.

در واقع “ایستگاه یازده” خرج می کند و تقریبا هیچ وقت با تمرکز بر واقعی بیماری همه گیر. اکثریت قریب به اتفاق از این رمان می گیرد قبل و بعد از وقوع. پزشکی جزئیات این بیماری کمتر اهمیت تر از لفظی تاثیر مخرب.

کسانی که ترس در “ایستگاه یازده” یکی شدن در صحنه که در آن جوامع باید تغییر چگونه آنها درک ارتباط آنها با یکدیگر است. شخصیت های سرگردان در فرودگاه و آشیانه برای مثال باید با هم کار کنند برای ایجاد یک جامعه جدید است که با ظرفیت مشترک خود را تجربه آسیب زا است. این بیماری همه گیر در مندل رمان به طور چشمگیری بر به شخصیت نیست چگونه به پاسخ به یک ویروس اما به جای, چگونه با قدرت به هم پیوسته آنها واقعا هستند — همان چیزی که COVID-19 انجام شده است و ما در حال حاضر. بخشی از آنچه همه گیر داستان روشن است که چگونه ترس از تهاجم و تهدید درک شده از خارجی ها می تواند سبب کاهش انسانیت ما.

تبلیغات:

ترس از خارجی ها

یک ویروس عبور از مرز خود را به بدن مهاجم خود را بسیار سلول ها و تغییر بدن خود را در فوق العاده صمیمی سطح.

آن است که تعجب آور پس از آن که دانشمندان دیدن یک ارتباط قوی بین بیماری های مسری و جامعه هویت. به عنوان انسان شناس پریسیلا والد قرار می دهد آن بیماری مسری “مطرح جامعه است.” بیماری های همه گیر تاکید ما چگونه بدن فرد متصل به جمعی ما بدن.

شمار لفظی پیامدهای این روایت می تواند منجر به رفتار تبعیض آمیز و یا نژاد پرستی.

تبلیغات:

در “ایستگاه یازده” تبه کار — یک رهبر فرقه پیامبر — به طور مستمر او را انکار می کند اتصال اساسی به کسانی که در اطراف او. او ادعا می کند که او و پیروان او جان سالم به این بیماری همه گیر به دلیل خوبی الهی و نه به خاطر شانس. به عنوان یک نتیجه او درگیر در خشونت سوء رفتارها در نظر گرفته شده برای سرکوب ترس در ارتباط با وابستگی متقابل — مشترک در پاسخ به این ترس است.

پیامبر در “ایستگاه یازده” را زنده ماندن نیست رمان; بازمانده از شخصیت های هستند که بپذیرد که آنها نمی تواند رها کردن خود از اتصال به افراد دیگر.

بیماری های مسری — در هر دو داستان و در زندگی واقعی — به ما یادآوری می کنند که اجتماعی و فرهنگی مرزهای ما با استفاده از ساختار جامعه شکننده هستند و متخلخل پایدار نیست و نفوذ ناپذیر.

اگر چه این آثار از ادبیات نمی prophecize قریب الوقوع آخرالزمانی در آینده آنها می توانند صحبت می کنند به ما در حال حاضر.

تبلیغات:

بنابراین اگر خواندن یک کتاب در مورد یک بیماری همه گیر تجدید نظر به شما برای آن — اما آیا استفاده از آن به عنوان یک کتابچه راهنمای آموزشی برای شیوع. به جای آن که کار داستان می تواند کمک به شما را بهتر درک و مدیریت چگونگی ویروس تقویت پیچیده و متنوع و چند وجهی نگرانی در مورد تغییر در جوامع ما و جهان ما.

کاترین Shwetz, دکترا, نامزد و البته استاد دانشگاه تورنتو

این مقاله چاپ از مکالمه تحت Creative Commons.

tinyurlis.gdv.gdv.htu.nuclck.ruulvis.netshrtco.detny.im

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>