غذا تحویل شرکت DoorDash ساخته شده خود را تحویل کارگران نشانه دور از حق خود را برای شکایت اگر یک دعوای حقوقی مطرح می شود بین یک کارگر و شرکت. به جای اختلافات حل و فصل خواهد با بخش خصوصی واگذار داوری سیستم است که تمایل دارد به نفع احزاب شرکت.

این یک تاکتیک معمول اغلب استفاده می شود توسط شرکت به دنبال منصرف کردن کارگران از دفاع از حقوق قانونی خود در همه. و اگر یک تصمیم صادره دوشنبه توسط یک منطقه فدرال قاضی می ایستد تاکتیک چشمگیری نتیجه معکوس برای DoorDash.

تحت قاضی ویلیام Alsup را در Abernathy v. DoorDash, DoorDash باید حکمیت بیش از 5000 فرد اختلافات با کارگران که ادعا می کنند که آنها misclassified به عنوان پیمانکاران مستقل زمانی که آنها باید درمان شود به عنوان کارکنان. آن را نیز باید پرداخت $1,900 هزینه برای هر یک از این فرد رسیدگی داوری.

هر چند DoorDash ممکن است حل و فصل های مختلف ادعا می کند قبل از آن است که برخورد با این هزینه Alsup را سفارش بدان معنی است که اگر آن را نمی کند, این شرکت تحویل خواهد شد و در صورت لایحه از نزدیک به 10 میلیون دلار قبل از هر یک از اقدامات فردی هستند و حتی حل و فصل شود. اضافه کردن در هزینه های پرداخت برای وکلا به نمایندگی از آنها در هر اقدام, به علاوه مقدار این شرکت را مجبور به پرداخت به کارگران در هر اقدام که آن را از دست می دهد و DoorDash است به احتمال زیاد به باد تا پرداخت پول بسیار بیشتر از آن را اگر آن را تا به حال سعی کردم به دور از بسیاری از حقوق کارگران.

معمولا زمانی که هزاران نفر از کارگران در همان شرکت همه افزایش بسیار شبیه دعاوی حقوقی علیه که همان کارفرما این کارگران را هم با عضویت در یک دعوی در دادگاه اقدام کلاس — یک فرایند است که اجازه می دهد تا تمام اختلافات به حل و فصل در یک دست کت و شلوار و نه در هزاران جداگانه رسیدگی است. اما DoorDash مورد نیاز این تحویل کارگران به نشانه دور از حق خود را به یک کلاس عمل به عنوان به خوبی.

این تصمیم همچنین به نظر می رسد به نتیجه معکوس.

در سال 1925 کنگره تصویب فدرال داوری عمل به عدالت در اموزش Bader Ginsburg کلمات اجازه می دهد تا تجار “با نسبتا برابر قدرت چانه زنی” برای حل و فصل اختلافات از طریق داوری های خصوصی. برای چنین تجار داوری است که اغلب ترجیح داده به دادخواهی از آنجا که می توان آن را سریعتر و ارزانتر و از آنجا که تجار می توانند انتخاب داور که بیشتر آشنا با صنعت خود را از معمولی قاضی.

ابتدا در سال 1980 بود اما دیوان عالی کشور شروع به خواندن داوری عمل به شرکت ها اجازه می دهد به نیاز مصرف کنندگان عادی و کارگران به توافق به داوری به عنوان یکی از شرایط انجام کسب و کار با آن شرکت است. برخی از این دادگاه عالی تصمیم گیری های استراحت در دفاع از خواندن داوری در قانون, متن, اما بسیاری از آنها تحریف شده است که متن را به شدت که از آن آسان است به گمان بد ایمان است.

داوری عمل می کنند برای مثال معاف “کارگران مشغول خارجی و یا تجارت بین ایالتی.” هنوز در مدار شهرستان v. آدامز (2001) دیوان عالی کشور برگزار شد که بسیاری از کارگران مشغول خارجی و یا تجارت بین ایالتی ممکن است مجبور به داوری. به طور مشابه, داوری, قانون سکوت در موضوع کلاس اقدامات اما در AT&T v. کنکپکین (2011) دادگاه برگزار شد که شرکت می تواند قرار دادن یک بند به قرارداد داوری که ممنوعیت کلاس اقدامات است.

اخیرا در حماسه سیستم v. Lewis (2018) دیوان عالی کشور ادغام این دو قبل از منابع. حماسه سیستم های قطعی ثابت شده است که یک شرکت می توانید سفارش خود کارگران به حق خود را به یک کلاس اکشن و نیاز به آن دسته از کارگران به حکمیت هر آینده اختلافات و بلافاصله آتش هر کارگر که منطبق نیست.

برای کارفرمایان این تصمیم گیری شد تا حد زیادی یک ثروت باد آورده. به عنوان موسسه سیاست اقتصادی را در راس Eisenbrey توضیح می دهد که کارگران کمتر احتمال دارد به پیروز در داوری نسبت به آنها در دادخواهی. و هنگامی که کارگران برای غالب در داوری آنها به طور معمول دریافت پول بسیار کمتری از آنها می خواهم که اگر در مورد آنها تا به حال شنیده شده است توسط یک قاضی.

A chart showing the difference between mandatory arbitration and normal lawsuits: a much smaller payout. موسسه سیاست اقتصادی

عمل کلاس ممنوعیت در ضمن اغلب کارفرمایان اجازه می دهد به نقصان خود را از مسئولیت در دسترس نباشد.

در نظر گرفتن حقایق کنکپکینسال 2011 تصمیم گیری اجازه می دهد شرکت های به اضافه کردن کلاس اقدام ممنوعیت مجبور به قرارداد داوری. شاکیان که در مورد تلفن همراه مشتریان که ادعا کرد که آنها قربانیان تبلیغات فریبنده و آنها که فردا نماينده ايران $30.22.

تقریبا هیچ کس در حال رفتن به فایل طرح دعوی در دادگاه بیش از یک $30.22 شارژ. هزینه استخدام یک وکیل پرونده شکایت و litigating (یا arbitrating) مورد تا پایان تلخ را بسیار بیش از این مقدار پول در موضوع است. اما اگر یک شرکت بازی میلیون ها نفر از مشتریان از ریز مبالغ کل ارزش خود را ادعا می کنند می تواند ده ها یا حتی صدها میلیون دلار است.

کلاس اقدامات اجازه می دهد گروه های زیادی مشابه با نارضایتی به هم پیوستن تحت یک طرح دعوی در دادگاه و به آنها اجازه می دهد که گروه بزرگی به عالی استخدام مشاور حقوقی خواهد شد که طرح دعوی در مورد بازگشت سهم از پول این گروه را دریافت اگر آنها پیروز شویم.

اما اگر کلاس اقدامات ممنوع, هیچ پرونده ای را تا کنون واصل شود در وهله اول.

به عنوان یک دادگاه فدرال تجدید نظر تصمیم توضیح داد: در یک مورد مشابه برای Concepcion, “این واقع بینانه جایگزین برای یک کلاس عمل است نه 17 میلیون فرد مناسب اما صفر فردی مناسب به عنوان تنها یک دیوانه یا یک متعصب شکایت برای $30.”

عمل کلاس ممنوعیت علاوه بر این به شرکت های فوق العاده ای انگیزه ای برای تقلب کارگران خود را — تا زمانی که آنها تنها تقلب هر کارگر کمی در یک زمان. در DoorDash مورد برای مثال هر یک از بیش از 5000 کارگر در قلب آن صورت مجبور به پرداخت 300 دلار هزینه تشکیل پرونده قبل از آنها می تواند هر گونه ادعا در برابر DoorDash. که بدان معنی است که DoorDash می تواند به لحاظ نظری آشکار به سرقت رفته تا آنجا که $299 از هر کارگر و آن را می تواند انجام داده اند بنابراین دانستن است که هیچ کدام از این کارگران به یک راه قابل قبول برای جبران آن پول است.

قاضی Alsup پنهان نمیکند که تحقیر خود را برای شرکت هایی که با استفاده از تصمیم گیری مانند کنکپکین و حماسه سیستم های به دور از حقوق کارگران خود را. “دهه” او می نویسد: در DoorDash نظر “کارفرما-نوار سمت و خود کارفرما و مشتریان مجبور بند داوری بر کارگران نتیجه گرفتن دور از حق خود را برای رفتن به دادگاه و مجبور کلاس اقدام چشم پوشی بر آنها بیش از حد در نتیجه در نظر گرفتن توانایی خود را برای پیوستن به جمعی برای پشتیبانی کردن مشترک حقوق.”

چه چیزی باعث این مورد اخیر متفاوت است که “کارگران مایل به اجرای بسیار مقررات اجباری در آنها به دنبال حتی اگر هزاران فرد داوری.” هنگامی که یک شرکت تحمیل اجباری شرط داوری و کلاس اقدام بان کی مون در آن کارگران اغلب این شرط که کارگران آن را دور بی سر و صدا دزدکی اگر شرکت معافیت های این قانون است. این شرط در این واقعیت است که “تنها یک دیوانه یا یک متعصب” شکایت بیش از یک مقدار نسبتا کمی از پول است.

اما در حال حاضر تعداد انگشت شماری از شاکیان شرکت های حقوقی در حال تماس با این شرکت بلوف در واقع به دنبال به حکمیت هزاران نفر از موارد در یک زمان.

این یک تاکتیک است که قبل از کار. پس از بارگذاری اعمال شده مجبور داوری و کلاس اقدام بان کی مون در آن رانندگان بیش از 60,000 نفر از این رانندگان به دنبال حکمیت ادعا می کند در برابر این شرکت است. در مواجهه با هزینه های قانونی از حداقل $600 میلیون بارگذاری گریه “عمو!” این شرکت اعلام کرد که حل و فصل “اکثریت بزرگ” از این ادعا در ماه مه گذشته.

در عین حال در حالی که پر کردن مقادیر زیادی از داوری ادعا می کند ممکن است باعث شود برخی از شرکت ها مجبور به تجدید نظر داوری این تاکتیک نیز حامل خطر قابل توجهی برای شاکیان وکلا. در واقع arbitrating هزاران نفر به نمایندگی از کارگران با کوچک ادعا می کند یک راه وحشتناک برای یک وکیل برای به دست آوردن یک زندگی. آن را به آهسته کار فشرده و نتیجه نهایی در پایان بسیار کوچک است.

شاکیان’ وکلا در حال بازی یک بازی مرغ با کارفرمایان مانند Uber و DoorDash و آن را در همه روشن است که این تاکتیک می تواند گسترش به یک عملیات گسترده در, مجبور داوری.

tinyurlis.gdv.gdv.htu.nuclck.ruulvis.netshrtco.dehec.sutny.im

خرید کتاب زبان اصلی