A casually dressed middle-aged, bearded, spectacles-wearing Asian man looks directly into the camera.
آدریان Tomine در شهر نیویورک است.
نویل سالمند/Corbis via Getty Images

در این قسمت از کار Rumaan علم صحبت با کاریکاتوریست و تصویرگر Adrian Tomine که آخرین کتاب تنهایی از راه دور کاریکاتوریستشد منتشر شده در سه شنبه. این جزئی متن مکالمه خود را ویرایش شده و تغلیظ شده برای وضوح.

Rumaan علم: من قصد دارم برای انجام کاری واقعا افتضاح و از آنها بخواهید شما را به خود را توصیف سبک بصری.

آدریان Tomine: من در یک زن و شوهر از حالت. من فکر می کنم از خودم به عنوان داشتن دو شغلی جداگانه یکی به عنوان یک مرد که باعث می شود کمیک و یکی به عنوان یک تصویرگر برای مجلات و تبلیغات عمدتا این روزها برای نیویورکر. من فکر می کنم وجود دارد احتمالا افرادی که می شناسیم کار من و یا آنها را می دانم که من بود اگر من در توصیف نیویورکر پوشش من که در آن دو نفر عبور در مقابل اتومبیل های مترو و برای یک دقیقه آنها را هر یک از دیگر, و آنها در حال برگزاری همان کتاب است. من دو حالت کار است که سبک است و بیشتر آن را بیشتر تشکیل شده, آن را همیشه در پر رنگ. و من تمایل به استفاده از یک بیت از یک خاموش-تکیه-سمت-پالت نقاشی با مداد رنگی از رنگ تخت. آن را نقاشی در همه.

سپس برای من زنهایی کار به خصوص این کتاب جدید من در تلاش برای بصری ایجاد معادل آن از من كوچكتر است ، آن را به فکر کردن. آن را نه به عنوان برنامه ریزی شده. من با استفاده از یک میلیون باطنی ابزار. من فقط یک قلم و یک کتاب محتوی قطعات کوتاه ادبی و من در تلاش برای دریافت این حکایات به وضوح به عنوان ممکن است بر روی کاغذ. آن را نازک سیاه و سفید نوع خارش خط و این شاید کمی کمتر واقع گرایانه است. اما من فکر می کنم این دو سبک خواهد بعضی چیزها مشترک هستند. قطعا وجود دارد یک تلاش برای وضوح است که من به هر دو. من می خواهم به مطمئن شوید که هیچ چیز گیج کننده است به بیننده یا خواننده ها; من تلاش برای انتقال به عنوان آنجا که ممکن است به صورت بصری از طریق حالات چهره به شمار تنظیمات و چیزهایی مانند آن.

من شنیده ام بسیاری از افراد خلاق در زمینه بحث در مورد محدودیت های جالب بودن واقعا خوب برای محصول به پایان رسید. من نمی انتشار یک رمان در بسیاری از سال قبل از من بچه بودم. و سپس در سال های پس از من فرزندان من نوشته اند ،

کاملا. من قطعا متوجه شد که آن را می تواند به من که تقریبا همان مقدار از زمان در شرایط روز به پایان نیویورکر پوشش در حال حاضر از آن بود زمانی که من بچه ها به جز که شدت آن ساعت در حال حاضر فقط خیلی بیشتر است. آن را مانند “آنها در وان حمام. اجازه دهید درب نیم ساعت.”

پسر بزرگ من که 10 بود به دنبال در کتاب جدید خود را شب گذشته. او بدبختانه از طریق آن و سپس گفت: “شما باید از او بپرسید که چرا او نمی رسم خود را با هر چشم.” هنگامی که شما تصویر کشیدن خودتان مجسم خودتان را پشت یک نوع مات و سپر خود را ، چیزی است که وجود دارد بسیار محتاطانه در مورد که حتی اگر کتاب در مورد شما و شما را در بسیاری از فریم های آن کتاب.

من فکر می کنم وجود دارد برخی از تصاویر در این کتاب که در آن یا حذف کنم یا آن را بسیار مهم برای دیدن است که از راه چشم من darting. بنابراین من نقطه های کوچک برای چشم. اما … این jokey پاسخ این است که درست است که من بسیار تحت تاثیر شخصیت Marcie در بادام زمینی. که فقط همیشه به نظر می رسید مانند راه راست به رسم کسی که با عینک. فراتر از آن است که من سعی کردم تمام انواع از راه های مختلف به تصویر می کشد خودم و به نوعی این سطح از انتزاع بیشتر موثر است. بسیاری از افرادی که من می دانم در زندگی واقعی و اصلی ترین چیزی که آنها واکنش نشان می دهند به این کتاب این است که چگونه من به من یا وضعیت خاصی بیان صورت.

واقعا ظریف فرایند تصمیم گیری در شرایط چقدر جزئیات برای قرار دادن در. به عنوان یک خواننده دیگر مردم, کمیک, من دریافته ام که گاهی اوقات بیش از حد در جزئیات می شود کمی عجیب و غریب و خارج از قرار دادن, به خصوص در سرگذشتی کار می کنند. من می توانم در قرعه کشی سه نسخه از صورت من در حال حاضر. یکی بیشتر انتزاعی از چگونه من آن را در کتاب و یکی کمتر انتزاعی. و به هر دلیل احساس می کنم مثل یک در وسط است که به طور موثر ارتباط برقرار داستان و مفاهیم.

برای گوش دادن به مصاحبه کامل با آدریان Tomine مشترک به کار بر روی اپل پادکست ها و یا Spotify در یا زیر گوش.

tinyurlis.gdclck.ruulvis.netshrtco.de

خرید کتاب زبان اصلی