من غذا ناامن برای سال. افراد مرفه در نهایت درک کمی از آنچه در آن می مانند.

دوست من روندا در حال خوردن سالاد کاهو و ساردین. پسر عموی من است و در آخر گوجه فرنگی تازه. همسایه نیک پیدا کرده است یک دستور العمل نان که جایگزین آبجو برای پخت مخمر.

تماشای نسبتا مرفه مردم در تلاش برای مقابله با کمبود مواد غذایی ناشی از کوروناویروس بحران است و جالب برای کسانی از ما که در زندگی مثل این سال ها. بنابراین در حال حاضر شما باید برخی از ضعف اطلاع از آنچه در آن احساس می کند مانندما فکر می کنیم به ما خیره نظری در آخرین پیاز.

با توجه به یک سال 2018 بررسی توسط ایالات متحده وزارت کشاورزی 11.1 درصد از خانواده های آمریکایی می تواند به عنوان “مواد غذایی نا امن.” تا چند سال پیش, من در این پایین از 11 درصد است. من و همسرم واجد شرایط به عنوان “کم امنیت غذایی” به این معنی است که ما به اندازه کافی به غذا خوردن اما “کیفیت و تنوع و مطلوبیت” ما برای رژیم غذایی به طور قابل توجهی کاهش می یابد.

فقر نژادهای خلاقیت است. من repurposed کهنه هات داگ نان. من برداشت گزنه و سبزی قاصدک. من نمیفهمد که چگونه به طبخ بدون روغن. من یاد گرفتم که عشق غذاهایی که به خوبی حفظ و می تواند در مقادیر کوچک برای روشن و در غیر این صورت ترسناک غذا: بیکن کلم بنفش پیاز قرمز. و من یاد گرفتم به نفرت عدس چرا که آنها همه کاره, ارزان و سریع, که بدان معنی است که ما خوردند وان حمام’ ارزش است.

ناامنی غذایی است که بسیار متفاوت از گرسنگی یک بیماری است که نه من و نه بسیاری از هموطنان آمریکایی صحبت می کنند به. این است زیرا شما فقیر هستند اما نه بی بضاعت. ناامنی غذایی است نه یک اورژانس وخیم بلکه ثابت gnawing اضطراب. شما فکر می کنم در مورد مواد غذایی تمام وقت. نه در یک راه اما در یک محاسبه راه است. که بسیار متفاوت از ناامیدی دوستان من در حال تجربه زمانی که تازه خود را مستقیم سفارش گم شده است چند مورد.

من به انتظار عرق سرد در هنگام نزدیک شدن به خط پرداخت که آخرین دست پاچه کشمکش ذهنی ریاضی به عنوان به شما در تنظیم مواد غذایی بر روی نوار نقاله. نان است 2.99 های خورشتی گوجه فرنگی 99 سنت … اگر آن را بیش از حد آنچه را ارسال کنم ؟ گفتن صندوقدار من تغییر ذهن من در مورد خامه ترش و ساندویچ گوشت و آب پرتقال همیشه به من پژمرده و غیر قابل توضیح احساس شرم.

ننگ فقر موذی و آسان به کمك. اگر شما در حال تجربه اضطراب در مورد کمبود مواد غذایی به دلیل Covid-19 بحران یک لحظه به درک که هیچ کس مدعی آن است که خود را گم تقصیر و شاید که شما باید صرف این پول در یک گوشی هوشمند است.

بدیهی است که این زمان بین المللی ناامنی غذایی مشکل تر است برای افرادی که در حال حاضر رنج می برند از درآمد مبتنی بر ناامنی غذایی. اگر شما نمی توانید استطاعت به سهام تا, شما باید معقول ترس است که وجود خواهد داشت هیچ چیز در سمت چپ آن زمان شما می توانید. در غیاب مدرسه ناهار و صبحانه برنامه های شما به طور ناگهانی مواجه با ارائه کودکان خود را از سه وعده غذا در روز به جای یکی.

در ضمن بانک های مواد غذایی در حال مبارزه با کاهش داوطلب تیم یک کاهش شدید در شرکت سهم کاهش در مواد غذایی کمک های مالی از فروشگاه های مواد غذایی تهی با وحشت-خرید و یک افزایش چشمگیر در تعداد زیادی از مردم پوشش برای جعبه. بنابراین شما می توانید انتظار دیگر خطوط و کاهش در کیفیت و تنوع مواد غذایی در دسترس.

از سوی دیگر این مزمن مواد غذایی نا امنی را توسعه داده اند که مهارت های مفید مجموعه است. میان درآمد و دوستان و همسایگان وجود دارد اعتماد به نفس در توانایی ما برای زنده ماندن به آب و هوا و اقتصادی و اجتماعی سختی. وجود دارد یک حس “ما هم این است.” یکی از دوستان به من گفت: “من آموزش تمام زندگی من برای چیزی شبیه به این.”

اگر شما گذاشته شده است با توجه به Covid-19 شما لزوما باید این مزیت است. آن را برای تلفن های موبایل عجیب و غریب به تماس مزمن فقر یک “مزیت” اما در این مورد آن ممکن است. من مطرح شد و هنگامی که من و همسرم هر دو رو گذاشته در سقوط اقتصادی سال 2008 من در حال حاضر زندگی مهارت های من نیاز به زندگی می کنند توسط پوست از دندان من. من می دانستم که چه انتظار می رود و من می دانستم که چگونه به رفتن بدون. من احساس می کنم برای افرادی که دچار محرومیت برای اولین بار در حالی که به طور همزمان در تلاش برای مقابله با افراطی دیگر عوامل استرس همه ما رو.

به من خوش شانس هستم که در حال حاضر. من به دنبال در یک آشپزخانه پر از قوطی فریزر پر از گوشت و سبزیجات و crisper با چند باقی مانده هویج و سبزی. ما اجرا از پیاز امشب. اما این چیزی است. این احساس مثبت لوکس در مقایسه با زمان من سهوا از دست داد 30 پوند از آنجا که من در تلاش بود برای زندگی در ارزان ترین رژیم غذایی من می تواند شکل: نیمرو تخم مرغ, کلم بروکلی و حبوبات غنی شده.

در ضمن من upper-middle-class دوستان “اضطراب پخت” و شکایت در مورد نیاز به شستشو بسیاری از ظروف. من بخشی از یک Facebook گروهی که در آن مردم در حال مستند خود را قرنطینه پخت و پز. وجود دارد یک حس همبستگی و رفاقت در محرومیت و جایگزینی. اما این تجربه مشترک است که بسیار متفاوت از آرام مبارزه از افرادی که استفاده می شود به رفتن بدون.

درآمد مبتنی بر ناامنی غذایی نیست و معمولا به نظر می رسد در رسانه های اجتماعی. مردم نمی فروتن-لاف زدن در Instagram مورد نیاز به تغذیه بچه ها سس مایونز و سس گوجه فرنگی ساندویچ. فقیر آمریکایی ها رنج می برند مواد غذایی خود را بر اساس نگرانی در سکوت شرم آور است.

این در نظر گرفته شده برای تحقیر طبقه متوسط آمریکایی ها برای احساس اضطراب در مورد در حال اجرا از پخت مخمر و نه آن است که در نظر گرفته شده برای shame هر کسی است که در برخی از سطح لذت بردن از ماجراجویی از انجام بدون. این اضطراب بار و همه ما نیاز به ما را سرگرم کننده که در آن ما می توانیم.

اما اگر شما تازه به این بازی به یاد داشته باشید که خلاق خود را “قرنطینه پخت و پز” و یا “خوردن از شربت خانه” ممکن است در واقع نگاه مسخره مجلل به مردم که رنج می برند از بیماری های مزمن ناامنی غذایی. برای هر 10 خانواده های ثابت مواد غذایی مبتنی بر حل مشکل است که فقط در زندگی روزمره و هیچ واقعی وجود دارد امید است که این gnawing اضطراب خواهد برود هنگامی که این بیماری همه گیر abates.

Felisa رزا راجرز یک نویسنده مستقل است که در اراضی جنگلی دور از شهر اورگان است. او لذت می برد نوشتن فقط در مورد هر چیزی اما بهترین و شناخته شده برای مقالات در مواد غذایی و فقر و تقاطع حفاظت و روستایی توسعه اقتصادی است.

tinyurlis.gdv.gdv.htu.nuclck.ruulvis.netshrtco.detny.im

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>