من غیر فعال شده و نیاز به دستگاه تنفس مصنوعی به زندگی می کنند. من مصرفی در طول این همه گیر?

آن است که یک بار عجیب و غریب برای زنده ماندن به عنوان یک آسیایی آمریکایی فرد معلول که با استفاده از دستگاه تنفس مصنوعی. Coronavirus همه گیر در ایالات متحده مختل و بی ثبات زندگی فردی و موسسات. برای بسیاری از افراد معلول و بیمار و ضعف سيستم ايمنی افراد مثل خودم ما همیشه زندگی می کردند با عدم قطعیت و ماهر در تطبیق خصمانه شرایطی در جهان است که هرگز طراحی شده برای ما در وهله اول. می خواهید برای جلوگیری از دست زدن به دستگیره درب توسط هدف قرار دادن اتوماتیک درب بازکن با آرنج خود را? شما می توانید با تشکر از قانون آمریکایی های معلول و افراد معلول ساخته شده است که آن اتفاق می افتد.

فن آوری دسترسی و, خود را به شکل من را به یک سایبورگ اوراکل آماده به نشت از حقایق. من افسار به تعبیه شده و با تعدادی از چیزهایی است که من زنده نگه داشتن: یک صندلی چرخدار قدرت غیر تهاجمی دستگاه تنفس مصنوعی متصل است که به صندلی من باتری یک ماسک است که می رود بیش بینی من متصل به یک لوله میله های فلزی ذوب شده به ستون فقرات. چگونه من با صدا و حرکت و نگاه موجب تأسف و ناراحتی بسیاری در عمومی. این هنجار است.

من و خانواده ام شده اند پناه در محل برای بیش از سه هفته در سان فرانسیسکو. عنوان خبر هشدار از ازدحام در بیمارستان ها و منابع کمیاب فشار بيمارستان به در نظر گرفتن سهمیه مراقبت از من عمیقا نگران است. در حال حاضر حقوق معلولین گروه شکایت کردهاند که برخی از ایالت ها مانند آلاباما و واشنگتن در حال ساخت تریاژ توصیه هایی است که تبعیض علیه افراد معلول است. در حالی که دولت فدرال در بخش بهداشت و درمان را از حقوق مدنی منتشر شد بولتن عدم تبعیض در گیر من هنوز نگران است. اخلاقی چارچوب برای سهمیه بندی را اغلب افرادی مثل من در پایین لیست.

Bioethicists و فلاسفه مانند پیتر خواننده یک فایده فیلسوف بدنام در ناتوانی جامعه به عنوان کسی که طرفداران برای ما حک کرده اند اعمال می شود, سرد, منطقی, ظریف استدلال و فکر تمرینات که باید زندگی و مرگ در دوران بحران بود. اما از کجا غیر فعال پزشکان bioethicists و فلاسفه در این گفتگو? آنها در واقع وجود داشته باشد و نیاز به شنیده می شود و درگیر مانند دکتر Joseph A. Stramondo از دانشگاه ایالتی سن دیگو نوشت که یک پست وبلاگ برای مجله آمریکایی اخلاق زیستی در مورد ترياژ و coronavirus:

…قابل توجهی وجود دارد بدن از شواهد تجربی نشان می دهد که وجود یک شکاف قابل توجهی بین یک فرد معلول را در خود ارزیابی و چگونه کیفیت زندگی خود را در نظر گرفته است با مردمی که هرگز تجربه خود از کار افتادگی. برخی از برجسته bioethicists حتی مراجعه به این عنوان “ناتوانی در تناقض است.” به من کمی وجود دارد متناقض در مورد افراد معلول و ارزش نهادن به خود و زندگی بیش از آن است که ارزش غیر فعال مردم قضاوت بر اساس کلیشه و ننگ. به مفهوم آن را به عنوان متناقض است که به اشتباه فرض کنیم که معلولیت به ناچار کاهش می یابد ،

اصلاح نژاد نیست یک یادگاری از جنگ جهانی دوم; آن را امروز زنده جاسازی شده در فرهنگ ما سیاست ها و شیوه های. آن را ضروری است که کارشناسان و تصمیم سازان شامل و همکاری با جوامع به طور نامتناسبی تحت تاثیر سیستمیک پزشکی نژادپرستی سن گرایی و ableism در میان دیگر تعصبات.

بحث بهداشت و درمان سهمیه بندی پرده چگونه جامعه ما devalues جمعیت های آسیب پذیر. پیش نویس دستورالعمل از کشورهای مختلف و سیستم های بهداشتی شناسایی افراد مبتلا به زوال عقل و سرطان و معلولیت ذهنی و بسیاری دیگر از شرایط از پیش موجود به عنوان کسانی که نمی خواهد بهره مندی از درمان در مقایسه با جوان, سالم, غیر-افراد معلول. دکتر جیمز Keany یک پزشک ER در پراویدنس ماموریت بیمارستان در Mission Viejo, California, نقل شد به تازگی در لس آنجلس تایمز: “به عنوان آن می ایستد, در ما, اگر شما از اعضای خانواده مصمم است که شما می خواهید همه چیز انجام می شود و شما 90 سال پوشیدن پوشک به شدت مجنون, شما می توانید در یک ونتیلاتور … اکثر کشورها در نظر بگیرید که قصور از آنجا که آنچه شما صرفه جویی است که فرد ،

همه چیز را شخصی و سیاسی برای من. من می دانم که مردم با شناختی رشدی و معلولیت. من استفاده از ظروف یکبار مصرف دادخواستها زمانی که مورد نیاز است و نیاز به مجموع کمک با مراقبت شخصی مانند غذا خوردن و حمام کردن. من به قرارداد coronavirus من تصور یک پزشک ممکن است من به عنوان خوانده شده نمودار نگاه کنید من فکر می کنم من یک زباله از تلاش های خود و منابع ارزشمند است که هرگز شده است باید در کمبود برای شروع با. او حتی ممکن است من یک دیگر بیمارانی که ضربه بهتر در بقا از من. همه از این انتخاب سخت و پزشکان باید در درجه اول این سخت ترین ضربه نه افرادی که در حال حاضر به عنوان ارزش سرمایه گذاری از منابع کمیاب است. که می شود به این انتخاب سخت و چه کسی خرس فشار از آنها یک ماده از نابرابری و تبعیض نسبت به محافظت کلاس.

حتی مفهوم “کیفیت زندگی” به عنوان یک اندازه گیری استاندارد است که بر اساس مفروضات است که “خوب” زندگی سالم است که یکی بدون ناتوانی و درد و رنج. من با هر سه نزدیک و من احساس حیاتی تر از همیشه در این نقطه در زمان به دلیل تجارب و روابط. آسیب پذیر “در معرض خطر” مردم برخی از قوی ترین هم وابسته و انعطاف پذیر ترین افراد در سراسر. ما هنوز هم ممکن است در صورت قابل توجه نابرابری در قدرت سیاسی که نتایج در سمت چپ از سیاستگذاری اما ما می دانیم که چگونه به نشان می دهد تا برای هر یک از دیگر. غیر فعال جوامع عجیب و غریب جوامع و جوامع رنگ شده اند hustling و ارائه کمک های متقابل از زمان شروع شد. بسیاری از ما می دانیم که شبکه های ایمنی دارای سوراخ خمیازه و دولت نمی خواهد ما را نجات دهد, بنابراین ما در حال رفتن برای نجات خودمان را با وفور عقل و شادی و عشق است.

افراد معلول هستند و نه قابل قبول وثیقه آسیب در این بیماری همه گیر. من می خواهم به این باور است که آینده این است که نه فقط من بلکه ما. زمانی که یکی از ما می افتد از طریق ترک همه ما رنج می برند و از دست دادن چیزی. زمان و هواکش کمیاب هستند اما ما باید خلاقیت و شجاعت اخلاقی و قدرت جمعی برای شکل دادن به جهان است که فضا برای همه ما است.

آلیس وانگ یک معلول فعال و سردبیر ناتوانی دید: اول شخص داستان از قرن بیست و یکم با, در کتاب آینده در 30 ژوئن 2020.

tinyurlis.gdv.gdv.htu.nuclck.ruulvis.netshrtco.detny.im

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>