رایان مورفی هالیوود یک توهین است به زندگی واقعی Trailblazers آن را بازنویسی


Both look glamorous, their hair in curls and necklaces around their necks.

لورا تازی مخصوص شکار خرگوش به عنوان کامیل واشنگتن در هالیوود و توافق آقا ستاره و 1948 بهترین بازیگر نقش مکمل زن برنده اسکار سلست هولم در هالیوود است.

تصویر عکس با تخته سنگ. عکس های Netflix و PhotoQuest/گتی ایماژ

اخلال گران برای همه از رایان مورفی هالیوود جلوتر است.

“فیلم نه تنها به ما نشان می دهد جهان چگونه است می گوید:” یک شخصیت در رایان مورفی هالیوود. “آنها به ما نشان می دهد چگونه جهان می تواند باشد.” که خط گفتاری در قسمت دوم توسط مشتاق مدیر ریموند Ainsley (Darren Criss) نه فقط زمین خود را به یک استودیو اجرایی است. این Netflix سری زمین به مخاطبان آن است. نشان می دهد که مورفی ایجاد شده با Ian Brennan, صرف چند قسمت chipping دور در پر زرق و برق نما از بلوغ ژاپنی, قدیمی را عصر طلایی. Hollywood‘s, هالیوود, حدود سال 1947 یک محل که در آن تبعیض نژادی و هوموفوبیا اجرا شایع و آن تازه رو افراد جوان می رسند پر از امید و آرزو تنها برای پایان دادن به تبدیل کلاهبرداری به پرداخت اجاره. پروژه ریموند به پایان می رسد تا متصل به داستان میخ Entwistle واقعی-زندگی 24 ساله بازیگر که شروع به پریدن کرد و به مرگ او از هالیوود ثبت شد و غم انگیز نماد صنعت فیلم را heartlessness.

اما میدوی هر چند داستان هر دو هالیوود و شخصیت های آن در حال گفتن شروع به تغییر. ریموند متقاعد آس Studios در حال حاضر در حال اجرا توسط Avis آمبرگ (Patti LuPone) در محل خود convalescing شوهر به بازیگران دوست دختر خود کامیل واشنگتن (لورا Harrier) در سرب با وجود این واقعیت است که تئاتر در سراسر جنوب را تهدید به جلو استودیو فیلم اگر آن انتشار یک فیلم با بازی یک بازیگر است. پس Entwistle سفید بود آنها تغییر شخصیت نام از Peg به مگ اما به استودیو سر تولید کیر ساموئلز (جو Mantello) اشاره, تغییر شخصیت نژاد تغییرات کل داستان. برای پایان دادن به اولین استودیوی فیلم در مورد یک زن سیاه با زن پریدن به مرگ او در ناامیدی می فرستد وحشتناک یک پیام. آنچه ساموئلز’ نسخه پیش فرض است اگر چه او نمی?

هالیوود خود را به شرح زیر مشابه arc. به جای اینکه شکست توسط موانع است که باید متوقف هر گونه تلاش برای ساخت یک فیلم اتصالات مگ‘s توضیحات—black star, سیاه, فیلمنامه نویس, نیمه, فیلیپینی مدیر—سری شخصیت ها را بدون پاسخ و آنها در نهایت متقاعد کردن آس استودیو به می گویند بله. کیر غلبه نژادپرستانه تئاتر صاحبان بی میلی به کتاب مگ با اختراع انتشار گسترده این فیلم تبدیل به یک جعبه دفتر آمار و می رود به پیروزی در جوایز اسکار, برنده, برای, تصویر, کارگردان, بازیگر و فیلمنامه—و همچنین برای حمایت از بازیگر آنا مارس وانگ, آسیایی ستاره آمریکایی که هالیوود حرفه ای بود محدود با امتناع از بازی های کلیشه ای “خانم اژدها” نقش. به عنوان اگر که نیست به اندازه کافی مورچه با استفاده از سخنرانی پذیرش خود را به بیرون آمدن از گنجه علنا تصدیق عشق او را برای او دوست داشتنی است که هنوز ناشناخته راک هادسون (جیک چیدن). وجود دارد چند ناراضی mumblings در مخاطب اما در یک قطعه به صورتای به مجموعه یک سال بعد ما مطلع هستیم که مورچه را اعلام تا به حال یک اثر فراگیر. Dylan McDermott را Ernie غرب که در ایستگاه گاز است که یک جبهه برای یک مرد فحشا حلقه سخنان که کسب و کار خود را خشک کرده است تا آنجا که گی مردان دیگر شرمنده از تمایلات جنسی خود را. یک قانون سرپیچی که همه از آن زمان.

مورفی تکرار است در مصاحبه با این ایده که هالیوود شد انگیزه میل به یک پایان خوش برای افرادی که نمی توانید در زندگی واقعی: هادسون که همجنسگرایی تنها شد و پس از او تشخیص داده شده مبتلا به ایدز در سال 1980; Wong, که در اثر یک حمله قلبی قبل از او می تواند او را برنامه ریزی شده بازگشت به صفحه در سال 1961 را Flower Drum Song; و ترقی خواهان از تلفن های موبایل خود را که در زمان دهه برای رسیدن به نقاط عطف این سری پیوند به 1940s. “زمانی که من در حال رشد بود تا من نیست که هر کسی در نگاه به نظر کسی که مثل من” مورفی توضیح داد: به یکی از مصاحبه. او امیدوار هالیوود آغاز می شود به حق است که اشتباه و نشان دادن قدرت که نمایندگی فرهنگی برای تغییر در جامعه بزرگ است.

مشکل این است که هالیوود نیست و تاریخ ساخت آن را بازنویسی آن است. و هنگامی که شما بازنویسی تاریخ شما هرگز شروع با یک صفحه خالی. این فیلم که مگ جایگزین به عنوان سال 1948 بهترین عکس برنده توافق آقایک کیفرخواست ستیزی که همچنین برنده اسکار برای کارگردان و بازیگر نقش مکمل زن را نشان می دهد و برای آن داستانی پیام فیلم است. آن را احساس می کند مانند یک انتخاب عمدی; توافق آقا نامزد هشت اسکار آن سال و یکی دیگر از پنج نامزد رفت به تیراندازییک فیلم نوآر است که همچنین طول می کشد یهودی ستیزی را به عنوان موضوع آن—نشانه ای که در صنعت فیلم از این زمان بود که فشار برای تغییر اگر با خود مهربان نیست نمی هالیوود در ذهن.

هنگامی که شما بازنویسی تاریخ شما هرگز با شروع یک خالی صفحه.

اما این نیز مهم است به یاد داشته باشید که نه فیلم تا به حال نوع اثر است که نشان می دهد پیش بینی. آقا توافق شد یک جعبه دفتر آمار درآمد و برگشت تقریبا چهار برابر بودجه خود را, اما این موفقیت به سختی portended پایان ستیزی در امریکا و دو از آن ستاره به پایان رسید تا در لیست سیاه هالیوود همراه با کارگردان و تهیه کننده از Crossfire. هالیوود می پردازد ادای احترام به زندگی واقعی پیشگامان مانند وانگ و هتی مک دنیل (Queen Latifah) که اولین کسی بود که از رنگ برای برنده شدن در اسکار است. اما شادی بخش, اصطکاک راه سری قهرمانان شخم از طریق دهه اگر نه قرن از تثبیت نژادپرستی سهوا نشان می دهد که پیشینیان خود را ممکن است تا به حال همان موفقیت اگر آنها فقط می خواهم فقط کار می کرد تا عصب.

در هالیوودجهان است در حال حاضر رسیده برای تغییر و آن را فقط به دنبال یک دلیل را که آخرین مرحله است. وقتی مگ منتشر شد بینندگان از همه نژادها گله به آن بدون تردید (هرگز از ذهن است که در سال 1947 یک تکه از آنها را مجبور به نشستن در “رنگی” بخش). به عنوان یک newsreel خبرنگار آن قرار می دهد “نژادی تظاهرات از هر نوع به سادگی ذوب دور به مخاطبان عجله به دیدن یک نوع جدید از motion picture.” هالیوود, غیر خمیده نهاد به مدت طولانی قاچاق در داستان های الهام بخش در مورد تعیین افراد غلبه بر بی عدالتی اجتماعی—تا زمانی که آن را عجیب و غریب برای هالیوودسری به نشان می دهد که صنعت فیلم بود همیشه قاطعانه و مقاوم در برابر آنها. اما این داستان تمایل به منعکس کننده تغییرات فرهنگی تا آنجا که اگر نه بیشتر از آنها الهام بخش آنها برای مورفی و شرکت. نشان می دهد وجود دارد ironclad رابطه علت و معلولی بین مترقی توده سرگرمی و عمیق اجتماعی تغییر است و … ، دقیقا همان نوع از داستان این صنعت همیشه دوست داشتم برای گفتن در مورد خود. “من استفاده می شود به این باور است که دولت می تواند دنیا را تغییر دهد” النور روزولت (Harriet Sansom Harris) می گوید آس مدیران ارشد در طول سفر به استودیو. “من نمی دانم که من باور دارم که دیگر نیست. اما آنچه شما باید انجام دهید … می تواند جهان را تغییر دهید.” هنگامی که شما عامل که هنر هالیوود است که صحبت کردن در مورد شامل هالیوود خود به خود تبریک verges در زشت و ناپسند.

چه rankles مورد Hollywood‘s faux-مترقی گذشته نیست چشم انداز عادلانه تر بیشتر فقط جامعه را به سهولت که با آن به دست آورد. وقتی مگ‘s تولید اعلام شده است کامیل و ریموند هستند مورد آزار و اذیت بر روی گوشی و سیمکارت Avis بیدار به صلیب سوزش در جلوی حیاط, اما هیچ کس صدمه دیده است و خطر به سرعت مي گذرد. گاه به گاه anachronisms پراکنده در سراسر گفت و گو—یک ویرایشگر از دوران سکوت اشاره به مردم به عنوان “خلاقیت”—یک winking اذعان نشان می دهد تاریخی اختراع, اما آنها همچنین لادن با smug presentism این معنا که مردم ممکن است شناخته شده اند چگونه به بحث در مورد این مسائل پس از آن اما ما در حال حاضر. (هرگز به ذهن چگونه صخرهای سیاست 2020 خواهد شد نگاه در 70 سال است.) آن را ناخواسته اما سوزش زخم زبان زدن به trailblazers که تلاش و قربانی را به نفع خود جزئی پیروزی برابر تقریبا غیر ممکن است شانس حتی اگر سازش آنها رسیده ممکن است در حال حاضر به نظر می رسد غیر قابل قبول است. هنگامی که کمیل است که نامزد دریافت جایزه اسکار در اواخر سری McDaniel می گوید او (نه کاملا دقیق) داستان چگونه او بود محروم از مراسم و تنها مجاز به پذیرش جایزه خود را. کامیل می رسد در یک لحظه مشابه اما هنگامی که ماموران امنیتی سعی کنید به نگه داشتن او را, او فقط می ایستد زمین خود را تا زمانی که آنها خرد شدن. اگر تنها هتی مک دنیل فکر کرده بود که.

tinyurlis.gdclck.ruulvis.netshrtco.detny.im

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>