اجتماعی فاصله یک گزینه نیست برای هند فقیر


A view of huts and hanging clothes in a slum

نمایی از یک حلبی آباد در نزدیکی Chhatrapati Shivaji Maharaj فرودگاه بین المللی در بمبئی هند.

گتی ایماژ به علاوه.

بمبئی هند—به عنوان جهان شیوه های اجتماعی فاصله برای حفظ رمان coronavirus در خلیج 40 ساله Lata Jadhav هنوز هم صرف 13 ساعت در روز در هشت خانه های مختلف در حومه بمبئی. کار به عنوان داخلی کمک آشپز, پاک میدارد و زباله. او شنیده است از COVID-19 همه گیر از کارفرمایان بسیاری از آنها در حال حاضر کار از خانه. در حال حاضر نگران او ترس تشدید زمانی که دیگر داخلی کارگر در بمبئی آزمایش مثبت برای این ویروس پس از انقباض آن از آمریکا بازگشت و کارفرمایان. Jadhav سرعت خریداری شده اما در اجتماعی فاصله—انتخاب بین زندگی و امرار معاش—غیر قابل تصور است به او.

“اگر من در خانه نشستن من را از دست بدهند پرداخت برای به روز کردن. من دو دختر به ازدواج و وام پرداخت می گوید:” Jadhav. “من کسب 14,000 روپیه (ایالات متحده$183) یک ماه و 8000 می رود به عنوان قسط ماهانه در وام. شوهر من اجرا غرفه مواد غذایی است اما در حال حاضر از کار به عنوان دولت پاک همه فروشندگان از خیابان. بیماری و یا آن را پیش بینی نمی شود و بهانه به دست دستمزد. هر روز از کار می شمارد.”

در یک آدرس عمومی به این کشور در روز سه شنبه نخست وزیر نارندرا مودی اعلام کرد 21-day مستند دعوت از سرخپوستان به ماندن در خانه ادعا که اجتماعی فاصله تنها راه برای متوقف کردن coronavirus. “هند را مجبور به پرداخت یک قیمت بسیار بالا اگر اجتماعی فاصله است رعایت گفت:” مودی.

اما اگر چه محدود کردن انسان-به-انسان تعاملات است تنها راه برای کنترل گسترش coronavirus بهداشت عمومی کارشناسان اجتماعی می گویند فاصله است نه یک گزینه برای صدها میلیون نفر در هند به درهم و برهم بخش. تاکتیک شاغل بودن در کشورهای دیگر هستند فقط ممکن است در اینجا.

“بهداشت کارگران مورد نیاز برای کار تحت شرایط مادون انسان بدون هیچ پزشکی حمایت می کند.” — Milind Ranade

“این کارگران که خود نیاز دستمزد روزانه به حفظ خانواده خود و برای پرداخت هزینه غذا و تغذیه. آنها در شلوغ بازار و سفر, حمل و نقل عمومی. آن را بسیار دشوار است برای آنها را به اتخاذ اجتماعی فاصله رویکرد می گوید:” K. Srinath ردی رئیس عمومی بنیاد بهداشت هند a not-for-profit public-private بهداشت ابتکار.

هند در بخش غیررسمی است که ستون فقرات اقتصاد آن است. با توجه به بررسی های اقتصادی از 2018-19 تقریبا 93 درصد از این کشور در مجموع نیروی کار—حدود 437 میلیون نفر—رسمی است. این شامل کشاورزی, ساخت و ساز, ساخت و تولید, بهسازی, و داخلی کارگران است. اگر چه این بخش کمک به نزدیک به نیمی از تولید ناخالص داخلی این کشور از جمله کارگران و لذت بردن از تقریبا هیچ حقوقی پادمان مشغول به کار در شرایط بد و زندگی محقر و دستمزد. هند دو تا از بزرگترین تامین اجتماعی در طرح های جهانی و در عین حال اکثریت کارگران زنده بدون حمایت های اساسی مانند ایمنی مناسب و تجهیزات و امکانات پزشکی می گوید: C. K. Saji Narayanan, رئيس جمهور از Bharatiya Mazdoor Sangh یک دهلی نو مبتنی بر اتحادیه های کارگری در هند.

“کارگران در بخش غیررسمی را نامعلوم ساعت کار بدون پرداخت برگ های بیمار و تامین اجتماعی مزایای. قوانین و طرح وجود دارد, اما آنها موفق به رسیدن به بیش از 90 درصد از ذینفع می گوید:” نارایانان. “وجود دارد هیچ پادمان به معیشت آنها نمی توانیم کار از دست رفته. ماندن در منزل می تواند به معنای غذا در روز.”

یک منطقه از درهم و برهم بخش که همواره نگرانی برای گروه های حقوق بشر است بهداشت زنجیره ای که در آن کارگران رسیدگی لجن مدفوع و فضولات انسانی, تمیز کردن منهول, مکان عمومی, توالت فاضلاب و سپتیک تانک. حدود 5 میلیون نفر در بهداشت در هند و با توجه به مطالعه یکی از آنها درگذشت و در هر پنج روز در سال 2017 و 2018. Milind Ranade بنیانگذار Kachra Vahatuk Shramik Sangh یک بمبئی سازمان مبتنی بر تمرکز بر مسائل کار می گوید که با وجود ترس و وحشت بیش از COVID-19 شیوع حدود 6,500 قراردادی کارگران در بمبئی مدنی اقتدار وزارت بهداشت شده اند ارائه شده مناسب با ماسک های دست و دستکش و کفش و یا لباس. برای دستمزد به عنوان کم به عنوان 250 تومان (ایالات متحده$3.27) یک روز این کارگران همچنان به جمع آوری و جداسازی و دفع زباله.

“اگر چه دولت است که مردم را به سرمایه گذاری و بهداشت کارگران مورد نیاز برای کار تحت شرایط مادون انسان بدون هیچ پزشکی حفاظت می گوید:” Ranade. “این COVID-19 بیماری می تواند کشنده باشد برای آنها.”

Sachin Randive, a 30-year-old فاضلاب تمیز کننده در بمبئی می گوید که با وجود آگاه بودن از coronavirus تهدید او مجبور است برای رفتن به محل کار به نگه داشتن قابلمه جوش در خانه. “هر روز وقتی که من ترک کار, مادر من می پرسد اگر من حامل یک ماسک. البته من می ترسم. من می خواهم به ماندن در خانه اما دست رفته پرداخت یک گزینه نیست” می گوید Randive.

یک 2017-18 دولت بررسی دوره ای نیروی کار بررسی نشان داد که 54.2 درصد از منظم دستمزد کارگران در هند nonagriculture بخش نمی شد واجد شرایط برای پرداخت ترک 71.1 درصد تا به حال هیچ نوشته و کار قرارداد و 49.6 درصد آنها فاقد شرایط لازم برای هر گونه مزایای تامین اجتماعی. ردی احساس می کند که همراه با اجتماعی فاصله و هند خواهد شد و نیاز به یک “همدلانه بشردوستانه پاسخ” را به عنوان در هر وضعیت فاجعه مانند سیل یا زلزله که در آن لوازم ضروری ارائه شده رایگان برای مردم در هند رسمی نیروی کار است.

“اگر شما توصیه آنها را به باقی می ماند در انزوا از سفر و کار شما نیز باید یک مسئولیت اخلاقی به اطمینان حاصل شود که شما به دنبال پس از خود را فوری بقا نیاز دارد,” او می گوید.

ماهیت رسمی کار خود را نه تنها به چالش مقابله با هند ضعیف است. در شهرستانها وجود دارد به سادگی به اندازه کافی برای اتاق های اجتماعی فاصله. طبق داده های بانک جهانی برای سال 2018 هند تراکم جمعیت 455 نفر در هر کیلومتر مربع به عنوان مخالف به 148 در چین 275 در انگلستان و 36 در ایالات متحده است. هند در رتبه 29ام در جهان از نظر تراکم جمعیت و شهرهای آن که خانه 31 درصد از آن 1.3 میلیارد نفر کرایه بسیار بدتر در تراکم در مقیاس. با جمعیت 20 میلیون بمبئی مثلا تراکم جمعیت بیش از 32,000 هر کیلومتر مربع—یکی از شلوغ ترین مناطق شهری در جهان است. بیش از 41 درصد از بمبئی جمعیت زندگی در محله های فقیرنشین این شهر بزرگترین زاغه Dharavi—گسترش بیش از 2.1 کیلومتر—خانه 277,136 نفر در هر کیلومتر مربع. اجتماعی فاصله در چنین شلوغ راه اندازی است که به دور از عملی کارشناسان می گویند.

نابرابری در دسترسی به نیازهای اساسی است و همچنین یک پاسگاه در نزدیک شدن اقدامات مانند شستن دست و تجویز شده توسط سازمان بهداشت جهانی است. “اگر آب وجود دارد چگونه می شود آنها شستن دست های خود را?” می پرسد: Yogesh Jain, co-founder از Jan Swasthya Sahyog های بهداشت عمومی غیر دولتی مستقر در مرکز هند ایالت چتیسگر. با توجه به یک سال 2016 گزارش نزدیک به 76 میلیون سرخپوستان لازم نیست که دسترسی به آب پاک عرضه است.

“اجتماعی فاصله است که برای طبقه متوسط و طبقه متوسط رو به سختی امکان برای جمعیت فقیر کشور است. چه هند واقعا نیاز به این است که فاصله فیزیکی و همبستگی اجتماعی است. با مواج طبقه و کلاس مسائل ما در حال حاضر بسیار دور از جامعه می گوید:” جین ، “این که دستورالعمل قابل اجرا هستند اما نه به این جهان ضعیف است.”

Anant Bhan یک بهداشت جهانی اخلاق زیستی و بهداشت سیاست پژوهشگر در عین حال احساس می کند که باید وجود داشته باشد برخی از پاسخگویی در بخشی از پیمانکاران و کارفرمایان است. “آنها باید اطمینان حاصل شود که این کارگران را پرداخت leavesas همچنین به دسترسی به اقلام حفاظت شخصی مانند صابون و عفونی” او می گوید.

در حالی که یک راه حل به نظر می رسد دور از تحولی داخلی کارگران مانند 45 ساله Surekha بیشتر در ادامه برای رفتن به محل کار. بیشتر مهاجرت از روستای دور افتاده در هند غربی ایالت ماهاراشترا به بمبئی یک سال پیش. قبلا شاغل به عنوان دستمزد روزانه کارگر در روستای خود او خواهد درآمد 100 تومان (ایالات متحده$1.30) به صورت 10 ساعت کار در هر روز است. در حال حاضر او در یک زندگی 50 فوت مربع ضعیف و ناتوان shanty در سر می برند زاغه با شوهر و چهار فرزند.

“وجود دارد به سختی جایی برای پنج نفر از ما به خواب می گوید:” بیشتر است. “چگونه ما حفظ فاصله؟”

tinyurlis.gdv.gdv.htu.nuclck.ruulvis.netshrtco.detny.im

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>