این مقاومت مواجه برابر چه سیاه و رنج و قربانیان خشونت به تصویر کشیده شده در هنر

سامره برنج — مادر Tamir برنج 12-ساله پسر که کشته شد در کلیولند در سال 2014 توسط یک افسر پلیس سفید — گفته است که او از خواب بیدار هر روز نمی دانستند که چگونه و یا جایی که او در حال رفتن برای دیدن پسرش مرگ به تصویر کشیده شده توسط هنرمندان.

“من طبیعی نیست به دلیل آنچه که آمریکا انجام داده است به خانواده من” برنج گفت: در مصاحبه اخیر خود با Cleveland.com. “من فقط در برخورد با آن است. من حتی نمی تواند پسر من در صلح است. که آنچه در آن احساس می کند مانند.”

تبلیغات:

در اوایل این تابستان کلیولند موزه هنرهای معاصر لغو “نفس از فضای خالی” برنامه ریزی نمایشگاه نیویورک هنرمند شان لئوناردو. انفرادی نشان می دهد که تفسیر پلیس از قتل غیر مسلح سیاه پوست و لاتین در مردان و پسران را برجسته ذغال تصاویر بر اساس نظارت تصویری از Tamir برنج مرگ; آن را نیز شامل توصیفاتی از مایکل براون و اریک گارنر رادنی کینگ و Laquan مک دونالد.

به گزارش نیویورک تایمز, Leonardo که شناسایی به عنوان آفریقایی-Latino, متهم موزه سانسور. اما جیل اسنایدر موزه گفت که او تا به حال شده است با نزدیک شدن به محلی سیاه فعالان و کارکنان موزه که ابلاغ شده است که “این کار برانگیخته تروما بازگشت تا برای جامعه است که آن را به قصد رسیدن به, و همچنین که یک راه وجود دارد که در آن موسسات مانند مکا کلیولند قرار داده است که درد و ضربه بر روی صفحه نمایش disrespectfully و تا حدودی شوخی با دین — که وجود دارد یک جنبه نمایشی به ما ارائه آن است.”

سامره برنج گفت: Cleveland.com او در این نمایشگاه به “آنقدر آشفته است.”

تبلیغات:

“این مضحک است به می خواهید به استفاده از این به عنوان هنر” او گفت:. برنج پس از درخواست که لئوناردو دیگر نمایش خود ذغال تصاویر از Tamir آخرین لحظات; تصاویر هنوز هم در حال حاضر نمایش داده شده در لئوناردو سایت.

به عنوان تظاهرات در اطراف اخیر قتل جورج فلوید, دیوید McAtee و Breonna تیلور همچنان در سراسر کشور تمدید توجه است که پرداخت می شود به این هنرمندان که کار معاملات با خشونت علیه سیاه افراد و خشونت پلیس. اما سوال همچنان مطرح شده توسط فعالان و اعضای انجمن هنرهای مورد اینکه آیا لحظات پایانی از قربانیان زندگی نباید تبدیل تصاویر به صورت عمومی مصرف قاب و آویزان بر روی دیوار موزه.

دکتر Kaila داستان یک استاد در دانشگاه لوئیزویل که مطالعات تقاطع ها از جنسیت و تمایلات جنسی و نژاد و همچنین شرکت میزبان از عجیب و غریب میوه پادکست. او می گوید که او همیشه مردد به جشن آثار هنری است که به تصویر می کشد خشونت علیه مردم سیاه و سفید — به ویژه هنگامی که آن را ایجاد شده توسط هنرمندان.

تبلیغات:

“سوال اول من این است که همیشه در مورد آنچه منافع واقعی می کند یک هنرمند را به تصویر می کشد و مردم سیاه و سفید از طریق لنز از دولت خشونت” داستان گفت. “و به من علاقه به نظر می رسد به پرداخت ادای احترام به این افراد و یا فرد به تصویر کشیده شده. اما آن را بیشتر در مورد مهر به بد نامی افکار شهرت که ممکن است از نشان دادن سیاه مردمی در این راه — به دلیل آن را در نظر گرفته بود موقع برش لبه و یا بحث درست است؟”

یکی از این مثال این است که دانا Schutz سفید هنرمند آمریکایی تصمیم به رنگ مثله چهره امت تا 14 ساله و پسر که بدون محاکمه اعدام شد توسط دو مرد سفید در می سی سی پی در سال 1955. چکیده رندر بر یک به طور گسترده ای تکثیر, تا عکس از جسد در تابوت خود را.

تبلیغات:

“من ساخته شده این نقاشی در اوت سال 2016 پس از یک تابستان که احساس مانند یک وضعیت اضطراری وجود دارد ثابت تیرباران های دسته جمعی نژادپرستانه تظاهرات با سخنرانی نفرت و افزایش تعداد دوربین-تلفن ویدئوها از گناه مردان سیاه و سفید بودن به ضرب گلوله توسط پلیس” Schutz گفت: Artnet. “عکس از امت تا احساس مشابه به زمان چه بود مخفی شد و در حال حاضر نشان داد.”

نقاشی انتخاب شده بود که بخشی از 2017 ویتنی دوسالانه جرقه فوری جنجال. معترضان از جمله عملکرد هنرمند Parke روشن — وارد گالری و مسدود نقاشی از مشاهده و خواستار حذف آن از موزه به دلیل “موضوع نیست Schutz” و تجربه “سیاه رنج” بود او که از آن برای به دست آوردن شهرت.

و در حالی که Schutz بعد از آن روشن است که نقاشی می باشد به فروش می رسد تعدادی از هنرمندان و فعالان سوال او انگیزه در ساخت آن را در وهله اول. در نامه سرگشاده ای به ویتنی بصری هنرمند هانا سیاه نوشت: “این نقاشی باید قابل قبول برای هر کسی که مراقبت یا وانمود به در مورد مراقبت از مردم سیاه و سفید به دلیل آن است که قابل قبول نیست برای یک فرد سفید را دارد سیاه و رنج به سود و یا هر چند این عمل شده است نرمال برای یک مدت زمان طولانی است.”

تبلیغات:

“شما می توانید به همدلی و شما می خواهید عدالت برای مردم و آزادی برای مردم سیاه, بدون نیاز به تصویر کشیدن راه است که آنها را نادیده گرفته و dehumanized,” داستان گفت. “سوال من خواهد بود برای [Schutz]: چرا منظم خود نقاشی و پس از آن اگر شما یک بحث در مورد خود را به طور منظم کار بحث در مورد ضد سیاهی وجود دارد که در جهان ما?”

داستان همچنین گفت: یک مشکل واقعی وجود دارد از سفید هنرمندان و نه بازجویی عدم تنوع در دنیای هنر خود را به عنوان به خوبی به عنوان فضاهای فیزیکی که در آن هنر خود را بر روی صفحه نمایش. “آنها در حال ایجاد آثار هنری در خلاء” او گفت:.

با توجه به 2015 گزارش بنیاد اندرو دبلیو ملون اواسط و سطح بالای موزه و نگهداری موقعیت اکثریت سفید. غیر هیسپانیک سفید مردم را تشکیل می دهند 84% از نزدیکی-top-tier مواضع در حالی که آسیایی ها نشان دهنده 5% مردم سیاه و سفید نشان دهنده 4 درصد و اسپانیایی نشان دهنده 3 درصد است.

تبلیغات:

این می تواند منجر به موزه ها احساس مانند یک “فضای سفید” یک اصطلاح تعریف شده توسط دانشگاه ییل جامعه شناس الیاس اندرسون به عنوان عمومی و فضاهای خصوصی که در حال اشغال توسط عمدتا سفید افراد است. اندرسون نوشت که افراد اغلب ممکن است در نظر گرفتن این فضا به طور غیررسمی “خارج از محدوده” برای آنها. او نوشت: نتایج در فضاهای که در آن مردم از رنگ به طور معمول “غایب نمی رود و یا به حاشیه رانده شده که در حال حاضر.”

پس از 2015 افتتاح Whitney Museum of American Art, بانوی اول, میشل اوباما مرتبط با “فضای سفید” و موسسات هنری در طول دیدگاهها برای فداکاری از ساختمان:

شما ببینید بسیاری از کودکان در این کشور که در مکان هایی مانند موزه ها و سالن های کنسرت و دیگر مراکز فرهنگی و آنها فکر می کنم به خود خوب که نه جایی برای من, برای کسی که به نظر می رسد مثل من برای کسی که می آید از محله من. در واقع من به شما تضمین می کنند که در حال حاضر وجود دارد بچه ها زندگی کمتر از یک مایل از اینجا که هرگز در یک میلیون سال رویایی است که آنها خواهد بود خوش آمدید در این موزه است. و در حال رشد در سوتهسید شیکاگو, من یکی از آن بچه های خودم.

داستان شگفتی اگر لئوناردو نمایشگاه یا Schutz را Whitney دوسالانه قطعه را بدست greenlighted در وهله اول اگر این درک از “فضای سفید” وجود نداشت.

“من فکر می کنم که اگر وجود داشته است بیشتر سیاه مردمی درگیر در زنجیره ای از موزه فرمان برای این خاص هنرمندان نمایشگاه حداقل هنرمندان می شده اند بیشتر متفکر در مورد چگونه آنها متمرکز در آخرین لحظات از افراد خود را,” او گفت:.

تبلیغات:

این است که می گویند که موزه ها باید خجالتی و دور از جمله کار می پردازد که با سختی و به موقع مسائل مانند خشونت پلیس و ضد سیاهی. زمان داران و موزه رهبران با این حال باید آماده به تعامل با بازدید کنندگان خود را در مکالمات است که به همان اندازه دشوار است و به موقع.

میراندا شلاق بود co-متصدی “لهجه جنوبی” یک هنر معاصر نمایشگاه است که شامل بیش از 60 هنرمندان کار است که مورد سوال و بررسی پیچیدگی های آمریکای جنوبی. آن را باز در Nasher موزه هنر در دانشگاه دوک در سال 2016 قبل از سفر به سرعت موزه هنر در لوئیزویل ،

نمایشگاه ویژه کارا واکر 2005 کوتاه هنر فیلم “8 ممکن است آغاز یا: ایجاد آفریقایی-امریکا است.” واکر شناخته شده است او فراموش نشدنی و خرابکارانه شبح تصاویر آفریقایی آمریکایی کلیشه; این فیلم قرار داده و آنها را در حال حرکت است.

“پیش بینی از سیاه پوستان در یک کشتی در حال intercut با daguerreotypes از این دوره نشان دادن سفر در سراسر پاساژ میانه” نوشت هیلتون Als برای نیویورکر در سال 2007. “یک بزرگ سیاه و سر پرورش می دهد تا و برخی از چهره های چوب: مادری. یک سیاه نر, برده, سکس با زن نو جوان کون سفید, برده, صاحب, اما تنها پس از fellating خود را به صدای شاد antebellum ditties. سیاه نر برده و پس از تولد فرزند یکی از های مختلف خندان درهم و مانند فرشتگان که شناور در طول فیلم است.”

تبلیغات:

در یکی از آخرین صحنه واکر ارائه شده است یک بردگی مرد حلق آویز از یک درخت در حالی که یک جوان سیاه زن فرار دنبال یک مرد سفید پوست. واکر و دخترش دولت بی سر و صدا: “شاید همه از این رویای دور و من محو خواهد شد.”

شلاق گفت: این مهم در حال حاضر است که قطعه ای در زمینه مناسب کامل با توصیفی که برچسب بینندگان اجازه می دانم آنچه را که آنها در مورد به دیدن و همچنین به عنوان مکمل مناسب در برنامه نویسی.

“من احساس راحت با نشان دادن این کار به دلیل آن را شامل بسیاری از زمینه” شلاق گفت. “وجود دارد labels. Kara شد بیش از تمایل به بحث در مورد کار. ما فیلم های ضبط شده از صحبت کردن در مورد آن است. او زنده مذاکرات در گالری به صورت عمومی برای دانش آموزان برای docents. ما ثبت پانل وجود دارد و یک کاتالوگ. من احساس وجود دارد فرصت کافی برای مردم را به حفر کردن به هنرمند نیت و درک کنند که چرا او این کار را انجام یک راه خاص و درک آن را به عنوان یک هنرمند را تفسیر دشوار موضوع است.”

که گفت:, شلاق نیز احساس می کند وجود دارد برخی از تصاویر که لزوما مناسب برای مصرف عمومی. او به ارمغان می آورد تا چگونه امت را تا تابوت است در حال حاضر بر روی صفحه نمایش در موزه ملی تاریخ و فرهنگ.

تبلیغات:

“و موقعیت تابوت است در چنین راهی است که بینندگان را نمی توانید ببینید, بدن,” او گفت:. “و که واقعا ساخته شده است این تصور در من وجود دارد که برخی از فضاهای هر دو به معنای واقعی کلمه یا مفهومی که در آن چشم باید متوقف شود.”

Kaila داستان موافق است. او را نیز تشویق بیشتر موزه ها به خصوص در حال حاضر به جای در نظر گرفتن نمایش آثار هنری است که در جشن از تجربه امی Sherald یا Strumfi Wiley.

“به مردم سیاه و سفید, ما می دانیم که هر روز چگونه ضد سیاه این جهان است,” او گفت:. “ما نیاز نداریم هنری یادآوری از چه ناعادلانه ناعادلانه و dehumanizing جامعه ما است — ما فقط همین نیست.”

tinyurlis.gdclck.ruulvis.netshrtco.de

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>