“ما در حال قرار دادن مردم در زندان است که تنها جرم این است که بیماری روانی”

جرم از بیماری روانی است که هیچ چیز جدید است. در طول تاریخ بشر اگر شما تا به حال یک اختلال روانی — به خصوص اگر شما در حال حاضر یک عضو از یک حاشیه رانده شده و یا گروه اقلیت — شما می توانید انتظار به جدا exorcised عمل یا مورد آزار قرار گرفته.

کلمه “تیمارستان” که ما در حال حاضر با استفاده از توصیف یک صحنه از هرج و مرج آغاز شد به عنوان نام برای بدنام انگلیسی بیمارستان برای “دیوانه است.” و آن را یک نام مناسب برای فیلمساز و روانپزشک Kenneth پل روزنبرگ صمیمی و فراموش نشدنی مستند جدید در مورد وضعیت سلامت روانی سیستم در امریکا امروز که در آن انگ بیماری روانی هنوز هم اجرا می شود و مجازات برای آن است که اغلب تکان دهنده تنبیهی.

تبلیغات:

شات در طی پنج سال و بر اساس روزنبرگ کتاب به همین نام “دیوانه” پخش در حال حاضر در “مستقل لنز” به بررسی بحران از طریق متنوع تجارب افراد مختلف و خانواده خود را مرور لس آنجلس بیمارستان, مسکن, و, زندان, سیستم های. آن را نیز نشان می دهد روزنبرگ خود عمیقا سرمایه گذاری شخصی در داستان و اسرار خانواده اش برگزار شد به دهه.

سالن صحبت کرد اخیرا با روزنبرگ از طریق تلفن در مورد “تیمارستان” و چگونه ما زمان بهداشت جهانی بحران می تواند منجر به روان سیستم بهداشت و درمان.

خانواده خود را در داستان نهفته تمام زندگی خود را و کل کار خود را. می تواند به بحث ما در مورد خود و تاثیر او بر روی شما ؟

تبلیغات:

آن را واقعا تا من حدود 40 سال, و من در مورد آن صحبت کنید. در واقع نزدیک ترین دوستان من نمی دانم داستان من خواهر و تا زمانی که آنها را دیدم این فیلم و یا خواندن کتاب همراه.

این است چیزی که آسان به بحث در مورد اما آن چیزی که مهم مورد بحث است. من بسیار علاقه جیمز بالدوین نقل قول است که “همه چیز را نه آن مواجه شده است را می توان تغییر داد اما هیچ چیز را می توان تغییر داد تا آن مواجه شده است.” من فکر می کنم که که در آن ما با بیماری روانی جدی امروز. ما هیچ مشکل صحبت کردن در مورد COVID. این یک بحران وحشتناک. اما ما هنوز هم صحبت در مورد “من اسکیزوفرنی” و یا “کودک من دارای اختلال دوقطبی” یا “ما نیاز به آنتی سایکوتیک meds و ما نمی توانیم آنها را دریافت کنید و یا meds ناکافی هستند.” ما چه کنیم ؟ اکثر مردم یک زمان سخت در مورد صحبت کردن که به این روز که باعث می شود درد و رنج و از خود بیگانگی و مخمصه در سراسر هیئت مدیره ،

به همین دلیل من آن است که چرا من در مورد صحبت من در این فیلم از آنجا که من نیاز به. و من مربی در سر من با شجاعت که من شاهد بوده ایم در این مردمی که من فیلم برداری شده است. اگر آنها می تواند آن را انجام دهد من باید آن را انجام بیش از حد. این کمک خواهد کرد که بیننده را در درک که چرا این بسیار مهم است برای من و چرا این باید برای شما مهم است. من می توانم بدست دور فقط با یک روانپزشک است که می شده اند به اندازه کافی دلیل برای ساختن این فیلم. اما من فکر می کنم به عنوان یک عضو خانواده است که کمک می کند تا مردم آن را درک کنند ،

تبلیغات:

خواهر من زندگی را تحت تاثیر قرار من احتمالا بیش از هر کسی. ما بسیار نزدیک به عنوان کودکان. او ساده ترین خواهر را در زمان. او تا به حال اضطراب و ترجمه شده به تحریک پذیری و برخی از پرخاشگری. آن آسان نبود در برابر در خانه و نبود آسان برای پدر و مادر من. اما قبل از اینکه من 14 من فکر نمی کنم هیچ کدام از ما متوجه شد و به من می گویند پدر و مادر من و خانواده من هرگز به طور کامل درک که او در راه او را به حال کسانی که 4 درصد از افرادی که به یک بیماری روانی جدی.

من یک یهودی پسر و پدر و مادر من از من خواست به یک دکتر. یک روانپزشک نبود پزشک آنها تا به حال در ذهن بدون شک. آنچه من دیدم در این روانپزشک که خطاب به خانواده من کافی بود که بسیاری از گسل ها در مراقبت از او. اما هنوز هم چیزی که من دیدم در این روانپزشک بود که آنها تا به حال برخی از صورت ظاهر از راه درک این و در نتیجه برخی از امید گرفتن ما از این ظروف سرباز یا مسافر. خواهر من و پدر و مادرم من نمی خواهد می گویند نادیده گرفته شود اما نمی تواند آنها را در آغوش یا تشخیص یا نیاز به مزمن درمان است. که واقعا تحت تاثیر قرار من در طول تمام زندگی من.

تبلیغات:

من رفتم به مدرسه پزشکی برای تبدیل شدن به یک روانپزشک چون خواهر من. من می دانستم که پس از من 14. هنگامی که من در نهایت در دانشکده پزشکی من مانند این است که واقعا بسیار کمی برای انجام با روانپزشکی. پس من شروع به ساخت فیلم که تا به حال زیادی برای انجام با روانپزشکی. من اولین فیلمی بود در مورد افرادی که مبتلا به اسکيزوفرنيا. و که شد من دو حرفه به عنوان یک فیلمساز و یک روانپزشک است.

این احساس وجود دارد که کمتر ننگ اطراف بهداشت روان و بیماری روانی در فرهنگ ما در حال حاضر, اما آن است که هنوز هم بسیار classist. که درک و عدم شرم است که واقعا تنها تمدید برای یک نوع خاص از فرد در برخورد با بیماری های روانی. آن را تمدید نمی شود به مهاجران است. آن را تمدید نمی شود به درآمد پایین مردم است. آن را تمدید نمی شود به افرادی که به هیچ وجه آسیب پذیر.

شما را به یک زوج فرد و فرد از رنگ و قرار دادن آنها در کنار هم و روانپزشک را بیشتر به احتمال زیاد به فرد از رنگ بدتر از تشخیص پیش آگهی بدتر. آنها بیشتر احتمال دارد به ارسال آنها را به زندان از یک بیمارستان است. و اگر شما اتفاق می افتد به یک فرد است که همچنین مبارزه با فقر است که باعث می شود آن را بسیار بدتر است. به عنوان Patrisse Cullors می گوید: در فیلم “ما یک مقدار زیادی از چیزهایی که در جوامع ما اما یکی از چیزهایی که ما سعی می کنیم به صحبت در مورد بیماری روانی جدی.”

تبلیغات:

برادر او است ، او تشخیص داده شد و درمان در زندان, در زندان, در یک بیمارستان است. در کل اگر شما یک سروز بیماری های روانی شما حدود 10 برابر بیشتر احتمال دارد به درمان در زندان و شما باید یک فرصت مناسب و معقول بودن به ضرب گلوله توسط پلیس. اما اگر شما یک فرد از رنگ و نه یک فرد ثروتمند به عنوان مونته شد شما حتی شانس بیشتری برای کسانی که عوارض ناشی از بیماری خود را.

من فکر می کنم که این کاملا درست است که در نزدیک گره جوامع کوچک, جوامع, جوامع مهاجر وجود دارد خیلی بیشتر ننگ. پدر و مادر من بودند یک نمونه از آن است. کمتر وجود دارد انگ امروز اما هنوز هم من فکر می کنم در جامعه ای مثل من در یک پایین تر طبقه کارگر جامعه یهودی این کلمه هنوز هم اعمال می شود. آن را هنوز هم یک shanda. مردم بسیار ساکت به صحبت در مورد خود را جدی بیماری های روانی است. که در آن ما فیلم برداری در مرکز شهر لس آنجلس دیدیم که بارها و بارها در مردم رنگ و جوامع اسپانیایی زبان نیز هست.

یک فرد در فیلم, تماس, این بزرگترین اجتماعی فاجعه قرن 20 و در حال حاضر در قرن 21 است. وجود یک نقطه عطف بود که در آن ما در واقع به عنوان یک فرهنگ تصمیم گرفت که این بود که ما قرار بود برای درمان بیماران روانی است. ما از رفتن به زندانی کردن آنها و ما از رفتن به ساخت زندان به جای آن از سلامت روانی و امکانات. چه اتفاقی افتاده است ؟

تبلیغات:

من فکر می کنم اولین چیزی که به سرزنش قرار داده که در آن سرزنش متعلق است و آن را یک بیماری بسیار بد است. اگر شما می تواند در درمان آن را با یک قرص یا یک مراجعه به پزشک و ما نمی خواهد این مشکل است. ما می توانیم در مورد آنچه اتفاق افتاده است و در مورد آن صحبت کردیم در عمق بزرگ است. مهمتر از همه بسیار کمی وجود دارد که خائنانی و کل بسیاری از قربانیان است. مشکل واقعی که من فکر نمی کنم ما باید از دست دادن بینایی در این گفتگو این است که این بیماری است.

مغز نمی دهد تا آن اسرار به راحتی. آن را بسیار سخت به درک آنچه در جریان است در هر مغز به خصوص مغز است که نظم و داشتن یک قسمت از اسکیزوفرنی یا اختلال دوقطبی. داشتن گفت که ما قطعا یک مشکل بد بدتر است. ما که اغلب با بهترین نیات. ما ایجاد این تیمارستان و آنها بناهای تاریخی به روشنگری. آنها بخشی از سن زمانی که ما در حال رفتن به مراقبت از نیازمندان است. کسانی که آثار تاریخی به روشنگری شد نمادهای شرم و ننگ است که ما در مورد بحث در کتاب و فیلم. ما می خواستم برای خلاص شدن از آن و گفت: “این بد تیمارستان.” و ما تا به حال به این داروهای جدید است که ما فکر می هرالد تحول از بیماری و تبدیل شدن به قابل درمان در برخی از نقطه. رئیس جمهور کندی یکی از, بسیاری از, اما او قطعا در زمان راس در دولت فدرال در زمانی که deinstitutionalization طرح بود. برنامه او برای آوردن مردم به “باز کردن گرما از جامعه است.”

متاسفانه آنها نمی سقوط به استقبال آغوش کسی. به مراکز بهداشت روانی جامعه است که او ایجاد کرده بود ، یکی این است که آنها تاسیس شد پس از شور و شوق خود را که کوتاه بود. و ثانیا مراکز بهداشت روانی جامعه حتی در بهترین حالت خود قادر به مراقبت از بیماران بدحال. آنها بر اساس این مفهوم است که ما را متوقف خواهد کرد موارد جدید و کمک به مردم را از گرفتن بیمار است.
که ما می دانیم این است که بسیار چیز سخت به انجام و گاهی حتی غیر ممکن با بهترین نیات و مداخلات. آن را معیوب طرح از گرفتن بروید.

سپس با 1980s رئیس جمهور ریگان گفت: این اتلاف پول است. اجازه بدهید این مشکل بازگشت به ایالات متحده. و سپس متحده گفت: ما نمی خواهیم این است. در زمان روانپزشکی امکانات بسته کردن بیشتر و بیشتر و بیشتر به این نکته که حتی بیمارستان های خصوصی تعطیل, به دلیل آن بود سود آور برای درمان بیماران روانی نسبت به درمان بیماران جراحی یا درمان دیگر بیماری های پزشکی. بازپرداخت بسیار ضعیف است.

تبلیغات:

که کمی پیچیده است. در واقع ایده این است که اگر شما یک بیمارستان عمومی است و شما باید یک مرکز روانپزشکی در این است که تسهیلات نمی تواند بیش از 16 تخت و یا آنها نمی فدرال دریافت پول که به معنی مدیکید. آن disincentivized ایجاد بزرگ روانپزشکی امکانات, مگر اینکه شما یک معافیت — و بسیاری از ایالات در حال حاضر تقاضا برای این معافیت کالیفرنیا و نیویورک در میان آنها است. اما اگر شما لازم نیست که معافیت شما نمی توانید بیش از 16 در هر مرکز با 16 تخت روانپزشکی. اما چگونه بسیاری از تخت روانپزشکی وجود دارد در برج های دوقلو? 1,500. و هیچ معافیت به دلیل آن را یک زندان است. این چیزی است که ما انجام داده ایم. ما نمی deinstitutionalized مردم به عنوان ما در نظر گرفته شده. ما trans-نهادینه شده در مردم نهادینه شده و آنها را از یک موسسه به بدتر موسسه: زندان و اغلب خیابان ها.

من می خواهم به سوال در مورد قوس از این فیلم و این افراد که شما انتخاب کرده اید. آن را بسیار عمدی داستان های شما می خواهید برای گفتن. چگونه ممکن است در مورد ؟

پس من ساخته شده فیلم در دانشکده پزشکی متوجه شدم که راه را به شما بگویم یک داستان در مورد بیماری است که با پیروی از خانواده نه تنها فرد. بیماری و مشکلات خانوادگی در طول دوره از زمان.

یکی از چیزهایی است که ما به عنوان دانشجویان پزشکی وجود دارد خواهد بود دکتر در حق بیمار در سمت چپ و بیمار خواهد بود در لباس خواب و دکتر معمولا یک پسر در لباس پوشیدن در برخی از کت و شلوار. این راه برای ما برای دیدن آنچه که بيمار بود از طریق ویدئو ضبط. آن را پوچ بود چون نمی توانم به شما بگویم که هر چیزی در مورد بیمار و یا خانواده و یا بیماری و یا تجربه. آن را فقط به شما گفت چه کسی بود که در یک لحظه از استرس است. من متوجه شدم که راه را برای داستان بیمار بود و به داستان خانواده و به دنبال آنها در طول زمان. روزهای خوب و بد روز زندگی می کنند با آنها بود با آنها, آنها را درک و واقعا یک فیلم را که نه تنها آنها را ضبط اما همکاری با آنها. کاری بود که من انجام شده است از آنجایی که من شروع به ساخت فیلم در دانشکده پزشکی.

تبلیغات:

زمانی که من شروع به ساخت این فیلم در ابتدا من فکر کردم من فیلم اتاق اورژانس. ما بسیار روشن و دقیق روش انجام آن است. مقررات نگه داشته بودند بالا نگه داشته در ذهن ما و ما با کار این شهرستان به مدت دو سال به انجام آن حتی قبل از ما فیلم برداری هر چیزی.

سپس هنگامی که ما فکر کردم ما یک فیلم جالب در اینجا, اما آن را به یک فیلم در مورد بیماری. آن را در مورد افراد در اتاق اورژانس در بیمار است که تنها بخشی از آن است. که در آن نقطه من تصمیم گرفتم که من فقط فیلم آنها را تا زمانی که ما تا به حال یک داستان است. خوشبختانه من یک روز خوب, بنابراین من لازم نیست به پایان چیزی در هر نوع از مهلت. بنیاد مک آرتور به کمک و پشتیبانی که بیش از حد و در نهایت PBS را به عنوان به خوبی. بنابراین ما فقط فیلم برداری تا زمانی که آن را پخته تا زمانی که ما واقعا می تواند یک داستان بگویم. و اتفاقا آنچه اتفاق افتاده است یکی از شخصیت ما را عضو خانواده خود را در شرکت دهکده سیاه و سفید زندگی می کند و مهم تبدیل شده است و احتمالا مهم ترین سلامت روان مدافع در جهان در این نقطه است.

من یاد اوایل به عنوان یک فیلمساز و به عنوان یک دانشجوی پزشکی بودن فقط یک دکتر همه چیز تغییر. اگر شما واقعا می خواهید به درک چیزی است که شما باید صبور باشید و با آن بماند. در برخی از حس همیشه در من فلسفه بود اما هرگز قصد من. اما در برخی از نقطه شما احساس می کنید شما گفته ام یک داستان وجود دارد و یک قوس.

من تعجب آنچه که شما در حال فکر کردن در زمانی که شما نگاه کنید به نحوی که این بیماری همه گیر در حال حاضر کاملا ویران کننده ترین جمعیت های آسیب پذیر: فقرا زندانی بیمار روانی. بسیاری از مردم رسید که trifecta. شما قطعا شاهد است که در لس آنجلس و نیویورک. شما چه فکر میکنید تاثیر این ممکن است ؟ هنگامی که شما دنبال آن هستید در این بحران است که ما در تلاطم در حال حاضر چگونه است که این تاثیر روانی جمعیت در امریکا ؟

تبلیغات:

ترس من این است که ما خواهد بود بنابراین مصرف با خود ما اضطراب و نگرانی ما نمی خواهد که پهنای باند برای دیگر مشکلات مردم است. اما امید من این است که ما باید دلسوزی برای مشکلات افراد دیگر به دلیل آنچه که ما در حال برخورد با COVID نیست و بر خلاف آنچه افراد مبتلا به بیماری روانی جدی در برخورد با به طور مداوم.

برای کسانی از ما که بیماری های, این اولین بار نیست که ما به چالش کشیده شده است. در واقع ما به چالش کشیده شده است ، امید من این است که به نحوی این خواهد شفقت پرورش. امید من این است که ما به نحوی قادر به ارتباط بیشتر به خانواده ها است. و امید من این است که ما قادر خواهید بود به می دانم که زمانی که آنها به ما بگویید که به پناهگاه در محل انزوا و ترس که conjures واقعا وحشتناک است. اما در مورد افرادی که هیچ پناهگاه به پناهگاه در محل ، امید من این است که ما شروع به فکر می کنم در مورد آن و من فکر می کنم آن را واقعا می تواند تغییر کند.

یکی از چیزهایی که تغییر مراقبت از سلامت روان است tele-روانپزشکی. من فکر می کنم که یکی از لنت نقره ای اگر وجود دارد هر گونه در این بحران که چیزی شبیه تله روانپزشکی را دموکراتیزه و افزایش دسترسی و افزایش گفت و گو از بیماری های روانی به طور کلی. یکی دیگر از پوشش نقره است که ما در واقع decarcerating مردم است. ما در حال قرار دادن افراد در زندان و افرادی که تنها جرم آنها این است که آنها را یک بیماری روانی جدی است که باعث می شود آنها را به انجام جرائم و پس از آن جرائم اضافه کنید و سپس آنها را نشان نمی دهد تا خود را به افسر عفو مشروط و حقیقت و ببین آنها در زندان به پایان برسد. این یک اتلاف مالیات دهندگان دلار و این اتلاف از زندگی انسان است. من خوش بین و من فکر می کنم این یک زنگ خطر برای ما است. و من فکر می کنم که که از خواب بیدار کردن تماس ها می تواند به کسانی که در حال مبارزه حتی بیشتر از ما هستند.

“تیمارستان” پخش آغاز مارس 13 در 10 p. m. در PBS’ “لنز مستقل است.”

tinyurlis.gdv.gdv.htu.nuclck.ruulvis.netshrtco.detny.im

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>